YAZARLAR

KATEGORİLER

ARŞİVLER

Bültenimize abone olun

03 Mayıs 2021

Her şeyin mübah görüldüğü bir bağdır o. Suçlanmak noktasında ilerleyebileceğin seviyeyi tahayyül edebiliyor musun? Ben onu yaşadım, geçmiş bir zaman kullandım çünkü buna müsaade etmenin zararını en çok ben gördüm. Suçlanmak derken dilimi korkak alıştırdığımı düşünme. Aksine bunun seviyesinin ne olduğunu ben bilirim, yaşadıklarımı ben bilirim. 

 

Bir ilişki düşün; o ilişkiyi açıklayan şey de kan bağı olsun, öyle bir ilişki. Peki bu ilişkideki şerefi, haysiyeti, kişilik ve karakterine kadar suçlanmış bir kişi, hatası her ne olursa olsun, bu ızdıraba ne kadar bir süre daha dayanabilir? Yahut dayanmak zorundadır? 

 

İnsan sürekli suçladığı birini sırf arasındaki kan bağı sebebiyle mi etrafında tutmak ister ve hayatından çıkarmaz? Bu kadar kötü bir bünyenin etrafında olmasına neden katlanmak zorundasınız? Atsan atılmaz, satsan satılmaz değil mi? Artık değil ve olmayacakta. 

Erkek evlatlarına sarılan, tutunan, yapışan anneler görürsünüz resimlerde. Sanki tek dayanakları onlarmış gibi. Sanki onlar kurtarıcıymış gibi. Bilmezler ki anneler, asıl erkek evlatlar muhtaçtır sarılmaya, ilgiye, yol gösterilmeye, güçlü ve şefkatli bir dayanağa. Bir insana haddinden fazla yüklenildi mi, çöküntünün altında kalan hem yüklenen hem de yükleyen olur.

29 Nisan 2021

zor olsa da; sevilen özellikleri bulunan şeylerin keşfedilmesiyle metâya olan alışkanlıktır bu. denenmeyen şeylere karşı verilen doğal tepkimeleri saymazsak, vücut sanırım her şeye alışıyor. bu bir günün sabahına uyanıpta gerçekleşebilen  şeyler olduğu gibi günler ve geceler boyu hazırlığı yaptığın halde bir türlü gelmek bilmeyen o “alışmanın” yanından bile geçmez. fakat o hazırlıklar öyle veya böyle meyvesini bir sonraki günün sabahına uyandığında yatağının baş ucunda olacaktır. 

 

yola koyul, hiç olmazsa.

27 Nisan 2021

Yaşamınızın en güzel lezzetidir dost muhabbeti, tadı damağınızda kalan. Dünyanın birinci harikasıdır. Ufkunuzu açar da oturduğunuz yerden kâinatı gezersiniz. Rabbim hepimize muhabbetine doyum olmayan, arkanızı dönebileceğiniz, kavuşmayı özlediğiniz dostlar nasip etsin. Benim var. Elhamdülillah.

23 Nisan 2021

Bir müslüman ne kadar tamamsa o kadar eksiktir aslında.

Kara pençe
böğrüme saplanmış
ben ve ihtilalim
sineme çektiğim

yolun yarısı gidilmiş
aşılmış engeller tek tek
yok olmak adına
birkaç söz
birkaç damla gözyaşı

 

Sevgiye ve Sevgiliye dair…

19 Nisan 2021

İnsan boş kalmamalı. Ama bu boşlukta nasıl olacak?

15 Nisan 2021

Ben başka bir şeye gülüyordum. Senin söylediğin şeyin üzerine gelmesiyle gözlerimdeki tebessümü de yakalamış oldun. Kendi dünyamda kopan bir kahkaha başıma sık sık gelmeye başladı. İnsan kendi kendine gülerken de mutlu olabilir hatta daha da çok olabilir. Hangi hareket, hangi tavır, hangi hal seni güldürmeye sevk etmişse bunu izah etmeye çalışmak tüm büyüsünü bozabilir. Kendi kelimelerinle ruhuna gelen aksi ise daha kolay.

12 Nisan 2021

Bir mide bulandırıcı Ramazan daha. Bu kez Hakan’la geldi. Tüm ailesinin yükünü 11 yaşında üzerine alan Koca Hakan. Benim yetim kaldığım yaşta, o lösemi olmuş. Hakanlık taslayan küçük insanların, ‘küçük insan’ olma derdindeki Koca Hakan’ı o. Hakan Dağdeviren. Sadece dağların değil, hakanlık taslayan küçük insanların da deviremeyeceği Koca Hakan. Bakalım Arş bir kez daha sallanacak mı? Bakalım namaz, oruç, zekât, hac yasaklanıp da Kâinat tümüyle Hakan’ı ayağa kaldırmaya çalışacak mı? Bakalım Allah incinecek mi? Hakan’ın, Koca Hakan’ın iki dudağına bakar hepsi.

Şimdilik bu kadar. Hakan isterse, devamı da gelir.

Not: Bu yazı anne Sabriye Dağdeviren’den doğma, baba Gökhan Dağdeviren’den olma, Hakan Dağdeviren’in Allah’ın kulu olduğuna şehadet etmek için yazılmıştır.

11 Nisan 2021

Hakkıdır Hakk’a tapan milltimin istiklal.

« Yeni YazilarEski Yazilar »