YAZARLAR

KATEGORİLER

ARŞİVLER

Bültenimize abone olun

19 Ekim 2020

İnsanlar ikiye ayrılır. Bebekleri sevenler, bebekleri sevmeyenler. Özünde insan birden fazlaya ayrılmaz. Temizdir. Bebekleri sevenler, kendi özlerindeki temizlikten ayrıldıkları, özlerinden uzaklaştıkları için onların saflıklarına hayran hayran, içlerine sindire sindire, doya doya severler. Bebekleri sevmeyenler ise özlerindeki temizliği onlarda görür ve “insan nasıl bu kadar günahsız olur, ben niye kirlendim böyle” der ve çekemezler, sindiremezler içlerine. Demek ki şu, gönderildiğimiz ‘üç’ günlük yalan dünyanın mevzusu, hülasa-i kelam, insanın kendi yapıp ettiklerini, geçmişini, yaşamını, hayatını içine sindirip, sindirememe mevzusudur. Ne yaparsak yapalım, kötü, iyi fark etmez, içimize sindirerek yapalım efendim.

Yorum yapılmamış »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL

Leave a comment