YAZARLAR

KATEGORİLER

ARŞİVLER

Bültenimize abone olun

07 Haziran 2021

Daha önce yazdım mı bilmiyorum ama şu hayatta söyleyebildiğim için şükrettiğim şeylerden biridir anneme söyleyebildiğim şu cümle: “‘ben’ ‘SEN’i üzeceğim, ‘SEN’ de ‘ben’i affedeceksin!” Elhamdülillah.

25 Mayıs 2021

Onu kurtaran aşkı olacak. Kimini ibadeti, kimini teslimiyeti, kimini de aşkı kurtaracak. Onu kurtaran da karşılıksız aşkı olacak. Onu kuyudan çıkartan karşılıksız aşkı olacak.

10 Mayıs 2021

Düpedüz ‘iki’yim ben. Birinin diğeri ile alâkası yok. Birisi ‘Mersin’ diğeri ‘tersin’. Biri siyah öteki beyaz. Hanzala benim için söylemiş:”İsmet Selim münafık oldu Ya Rasul-Allah!” Yarısı dolu tek bardak olmaktan çıktı bu iş erenler. Basbaya iki bardak var masada. Biri ağzına kadar dolu, taşıyor. Bir diğeri ise hiç dolamayacak kadar boş. Medet Ya Mümît, medet Ya Hayy !!!

03 Mayıs 2021

Erkek evlatlarına sarılan, tutunan, yapışan anneler görürsünüz resimlerde. Sanki tek dayanakları onlarmış gibi. Sanki onlar kurtarıcıymış gibi. Bilmezler ki anneler, asıl erkek evlatlar muhtaçtır sarılmaya, ilgiye, yol gösterilmeye, güçlü ve şefkatli bir dayanağa. Bir insana haddinden fazla yüklenildi mi, çöküntünün altında kalan hem yüklenen hem de yükleyen olur.

27 Nisan 2021

Yaşamınızın en güzel lezzetidir dost muhabbeti, tadı damağınızda kalan. Dünyanın birinci harikasıdır. Ufkunuzu açar da oturduğunuz yerden kâinatı gezersiniz. Rabbim hepimize muhabbetine doyum olmayan, arkanızı dönebileceğiniz, kavuşmayı özlediğiniz dostlar nasip etsin. Benim var. Elhamdülillah.

19 Nisan 2021

İnsan boş kalmamalı. Ama bu boşlukta nasıl olacak?

12 Nisan 2021

Bir mide bulandırıcı Ramazan daha. Bu kez Hakan’la geldi. Tüm ailesinin yükünü 11 yaşında üzerine alan Koca Hakan. Benim yetim kaldığım yaşta, o lösemi olmuş. Hakanlık taslayan küçük insanların, ‘küçük insan’ olma derdindeki Koca Hakan’ı o. Hakan Dağdeviren. Sadece dağların değil, hakanlık taslayan küçük insanların da deviremeyeceği Koca Hakan. Bakalım Arş bir kez daha sallanacak mı? Bakalım namaz, oruç, zekât, hac yasaklanıp da Kâinat tümüyle Hakan’ı ayağa kaldırmaya çalışacak mı? Bakalım Allah incinecek mi? Hakan’ın, Koca Hakan’ın iki dudağına bakar hepsi.

Şimdilik bu kadar. Hakan isterse, devamı da gelir.

Not: Bu yazı anne Sabriye Dağdeviren’den doğma, baba Gökhan Dağdeviren’den olma, Hakan Dağdeviren’in Allah’ın kulu olduğuna şehadet etmek için yazılmıştır.

05 Nisan 2021

Neden bir hüzün vardır ışık yanan evlerde? Herkes elinde olmayan huzuru mu arar? Geçmişini, gençliğini, çocukluğunu anar belki de sarı ışıklı, soluk benizli silüetlerde insanlar. Bir sehpa, bir somya, bir siyah-beyaz tüplü televizyon, bir anne ve bir çocuk. Yemek, ödev, televizyon ve uyku. Ve ardından gelen, huzur kılığına bürünmüş elem ve keder. Hepsi yanyana, dipdibe, dirsek temasında hizaya gelmiş. Daha çok anlatasım vardı bu tabloyu ama gözlerimi kapatıp, içine girip, geçmişime dönerek, hatırlayarak bizzat yaşamak dürtüsü ağır bastığından “Dur” dedim kendime. “Yazma, yaşa!”

Bir de anladım ki ‘sen’, ‘BEN’ değil ‘sen’ neysen oymuşsun. Değişmeyecekmişsin. Çok iyi bildiğim gibi. ‘sen’ ve ‘sana’ dair hiçbir şey değişmeyecekmiş. Anladı’M’.

29 Mart 2021

Geçen hafta yazamadım. Yazıp yazıp sildiğimi nereden bileceksiniz? Bu yazıyı nerede, ne zaman, hangi şartlarda yazdığımı bilmediğiniz gibi. Yazmanın ne kadar zor olduğunu bilir misiniz? Okumak gibi değildir. Yazarken düşünmek zorundasınız. Seçenekler var. Okurken öyle değil. Zaten en sevmediğim şey seçenekler değil mi? Bize ters seçim yapmak. Bize ok, yön lazım. Nereye gittiği önemli değil. Ama kendi oklarımızı kendimiz koymamız gerektiğinde, yandık işte!

15 Mart 2021

Onu çok iyi hem de çok iyi anlıyorum. Haftasonları, kalkardık sabahları. Her seferinde keyifli, güneşli, değişik, neşeli bir haftasonu olmasını istediğimi hatırlıyorum. Sonra babam uyanıp, belki de kahvaltı yapmadan kahvehaneye giderdi. Annem de çamaşır sepetini eleyip, kirlileri yıkamaktan başlar, yerleri silip, yemek yaparak bitirirdi haftasonlarını. Sonra pazartesi okula giderdim.

Eski Yazilar »